เราเป็นแค่คนๆหนึ่ง
ตัวอักษรของเราอาจเป็นแค่หนังสือเล่มหนึ่ง
คำพูดของเรากลายเป็นประโยคหนึ่ง
ที่อาจจะมีผลกระทบบางอย่าง
กับใครหรืออะไรจำนวนหนึ่ง
หรืออาจไม่ได้มีความหมายอะไรกับใครก็ได้
คิดว่าการเพ้นท์ เขียน เต้น เล่นดนตรี และอะไรอีกมากมายมีความคล้ายคลึง
เป็นการให้อิสระกับจิตใจแม้เพียงชั่วครู่
เหมือนกับว่าเราได้หลุดออกไปในอีกห้วงของกาลเวลา
แค่ปล่อยใจให้เป็นไป
ให้ตัวหนังสือ ให้สิ่งที่ทำ
ได้มีโอกาสเป็น 'โคลนนิ่ง' ของความรู้สึก
บางครั้งก็พบว่ามันยาก สิ่งเหล่านั้นยาก
บางทีก็เหมือนทางตัน คงไม่ได้ดีเฉพาะทาง
แต่หลายต่อหลายครั้งที่คิดว่าอยากถ่ายทอดความรู้สึกนี้ อารมณ์นี้ แนวคิดแบบนี้ ให้เป็นอีกทางเลือกของการมองอะไรรอบๆตัว
แน่นอนมันไม่ได้มีคำตอบเดียว ทุกคำถามเป็นเช่นนั้น อย่างน้อยก็ส่วนมาก
ความคิดของเราอาจเป็นทางเลือกที่ดีของใครบางคน และอาจไม่เหมาะเป็นทางเลือกของใครอีกคนในเวลาเดียวกันเลยก็ได้
Most of the time it isn't either one or another
Most of the time it's simultaneous.
ทั้งนี้ทั้งนั้น ขอให้อ่านอย่างช้าๆ
อ่านแบบมีลมแทรกกลางระหว่างตัวอักษร
อ่านราวกับว่ามีเงาของใบไม้บังบางคำ
อ่านเหมือนกับว่าดอกไม้กำลังบานอยู่ใต้มหาสมุทรสีฟ้าครามเขียว
แค่คิดว่าคงดีถ้ามีคนที่อ่านแล้วลองคิดตาม.
- underwater, in fhe flowers and beyond
No comments:
Post a Comment