Into the water

สวัสดีสายฝน.

วันนี้ฝนตก เมื่อวานก็ตก สัปดาห์นี้ตกหนักกว่าสัปดาห์ที่แล้ว ความร้อนของไอแดดถูกแทนที่ด้วยละอองน้ำ

เราว่ามันเย็น

ทั้งเย็นกายและเย็นใจ

เป็นคนถูกกับอากาศเย็นและความเงียบ

เป็นคนที่ชอบฝนแต่ไม่ถูกกับโคลน

ชอบอากาศหนาวและหิมะ ชอบแดดอ่อนๆที่ไม่ค่อยได้เจอในประเทศบ้านเกิด

ก็เป็นซะแบบนี้ถึงชอบเดินทาง

ครูที่โรงเรียนจะเป่านกหวีดทุกครั้งเวลาว่ายน้ำอยู่แล้วฟ้าเริ่มครึ้มฝน เพราะเครื่องจะจับได้ถึงโอกาสมีฟ้าผ่า ถ้าอยู่ในน้ำอาจจะเกรียมได้. เข้าใจ. 

แต่การว่ายน้ำในฝนปรอยๆตอนเย็นวันพฤหัสบดีไม่ได้แย่นะ เราว่ามันดี

เป็นการเปียกฝนที่เหมือนไม่เปียกเพราะตัวเปียกน้ำคลอรีนอยู่แล้ว

อาจจะคล้ายๆเวลาร้องไห้กลางฝนแบบไม่มีร่มในมิวสิควิดีโอ. 

การยืนเฉยๆให้สายลมพัดผ่านตัวเราก็ถือเป็นเรื่องดีอีกอย่าง

ลมเย็นซึ่งมาพร้อมกับฝนกระหน่ำ 

บางทียืนอยู่บนที่ต่ำอาจไม่รู้ จึงต้องปีนขึ้นไปข้างบน

บางทีก็มีบันได แต่บางครั้งก็ต้องใช้แขนขาพยุงตัว

ถึงอย่างนั้นมันคุ้มเกินกว่าคุ้ม

ใครว่ายิ่งสูงยิ่งหนาว เราว่าสำหรับกรุงเทพคือยิ่งสูงยิ่งเด็ด อากาศถ่ายเท ไม่อุดอู้ 

ถือว่าดี.

ยืนอยู่บนสถานีรถไฟฟ้าหมอชิตอันคุ้นเคย ขึ้นมาตั้งแต่รถไฟฟ้าบีทีเอสให้บริการใหม่ๆจนถึงตอนนี้กี่ปีแล้วก็ไม่เคยมีโอกาสนับเสียที

ฝนที่คล้ายกับพายุสาดกระทบพื้นคอนกรีตดับความคร้อนได้อย่างชะงัก ความเย็นฉ่ำชื่นเข้ามาแทนที่

เสียงจากหูฟังไม่ได้ตั้งใจจะสู้กับเสียงฝนแต่อย่างใด

เราว่าเพลงในมือถือเป็นมิตรภาพที่ดีของหยาดน้ำ จำไม่ได้ว่าฟังเพลงอะไรไปบ้างแต่ก็เร่งเสียงจนเกินขีดตรงกลางของแอพพลิเคชั่นมิวสิคบนไอโฟน

จนหยดน้ำบนราวจับได้ยิน. 

จำได้ว่าชอบเสียงกีตาร์ เปียโน กลอง และคนร้อง ดูจะค่อนข้างสนิทกับฟ้าฝน เหมือนการร้องให้ท้องฟ้า เมฆครึ้ม ร้องให้กับถนนอันเปียกปอนและตัวเราที่ยืนเหม่อ

หมายเหตุ: ร้องให้ ต่างกันกับ ร้องไห้นะ. 

คิดว่าไม่ได้ใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์แต่อย่างใด

เราว่าน่าจะเรียกเป็นชีวิตมึนๆมากกว่า

จริงๆคือชอบเหม่อ

มองอะไรก็ชอบจ้องนานๆ

แต่ไม่ได้จ้องอย่างมีโฟกัส

มองแล้วก็มองไปงั้น 

บางครั้งมันก็เปลี่ยนเป็นจอขาวๆ

บางทีฟังเพลงแล้วเห็นฉากวีดีโอฟุตเทจ

เพลงบางทำนองทำให้นึกถึงดอกไม้บาน

บางเพลงทำให้เห็นคลื่นซัดเข้าฝั่ง

แต่ฝนในวันนี้จะทำให้เพลงที่ฟังอยู่มีฉากหลังของหยาดน้ำเกาะบานกระจกหน้าต่าง

ทำให้นึกถึงบางเหตุการณ์ที่เคยเกิด

นึกถึงบางคนที่เคยร่วมเดินทาง

บางครั้งนึกถึงการเชื่อมต่อระหว่างเรา

และตอนนี้กำลังคิดถึงความเงียบของตัวเอง. 

อ่า...

น่าจะเป็นเพลง fix you ของ coldplay

ดนตรีเหมือนจะเข้าใจว่าเรากำลัง stuck on reverse ท่ามกลางสายฝนซึ่ง stuck on repeat. 

แต่สัญญากับตัวเองนะ

ถึงจะไม่ชอบคำว่าสัญญาก็ตาม

สัญญาว่าจะ try to fix you

อดทนอีกหน่อยนะตัวฉัน

วันนี้อีกไม่นานก็ผ่านไป. 

- underwater, in the flowers, and beyond