Touching the surface

เคยคิดว่าทำไมฤดูกาลต้องมีชื่อเรียก

ฤดูหนาว อาจจะฝนตกและแดดร้อนบ้างบางวัน

ฤดูร้อน อาจจะมีพายุเข้าและลมเย็นบ้างบางครั้ง

ฤดูฝน อาจจะไม่ได้มีน้ำหยดลงจากก้อนเมฆ

ถ้าในฤดูใบไม้ผลิมีใบไม้ร่วง

และในฤดูใบไม้ร่วงมีดอกไม้บาน

เราจะเรียกเหตุการณ์แบบนั้นว่าอะไรดี

ฟากนึงของก้านเดียวกันอาจจะมีทั้งกลีบดอกไม้สีสวยซึ่งกำลังผลิบาน ส่วนอีกฟากอาจเป็นใบไม้แม้ยังเขียวแต่ก็ถึงกาลต้องร่วงโรยตามแรงลม

ในทุ่งอาจมีทั้งต้นไม้ที่เหลือแต่ก้านแห้งสีน้ำตาลเข้มและดอกหญ้าปลิวไสวอย่างสดใสในคราวเดียวกัน

เพราะมันไม่จำเป็นที่สิ่งหนึ่งต้องเกิดขึ้นโดยรอให้อีกสิ่งหยุดนิ่งสนิทหรือหายลับไป

เอาเข้าจริงๆอาจเหมือนชีวิตของคน เราอาจมีหลายสิ่งหลายอย่างหลายรูปแบบเกิดขึ้นพร้อมๆกันในวันๆหนึ่ง ในอาทิตย์ๆหนึ่ง ในเดือนๆหนึ่ง ในปีๆหนึ่ง ในชีวิตหนึ่ง เราไม่สามารถเลือกได้ร้อยเปอร์เซนต์ว่าเราจะกลั่นกรองอะไรเข้ามาบ้าง

แต่เราสามารถคิดละเว้นมันให้ออกห่างจากใจได้

แม้เพียงเล็กน้อยก็ยังดี

คิดว่าคล้ายกับความเหงา

ความสัมพันธ์และความรู้สึกช่างซับซ้อน และบ่อยครั้งที่มันพันกันยุ่งเหยิงจนไม่คิดจะแกะออกมาทำความเข้าใจในปมนั้น

บางทีก็เหงา

บางครั้งก็อยากมีใคร

แต่บ่อยครั้งไปที่รู้สึกชอบความสันโดษ

หรือชอบเพราะตอนที่ชอบไม่ได้คิดว่าความสันโดษจะไปเท่ากับความเหงาก็ไม่แน่ใจ

เพียงแต่รู้สึกว่าความเหงาและการที่เราอยากอยู่คนเดียวนั้นเกิดขึ้นพร้อมกันได้ เพราะสิ่งนี้เช่นกันที่ไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นทีละอย่าง

ณ เวลาดึกของวันนี้เราคงเหงา

เหงากับการที่ไม่มีใครคุยด้วย

เหงาที่กำลังเผชิญกับความโสด

เหงาที่ไม่มีใครให้ปรับทุกข์

แต่ในอีกด้านหนึ่งของดวงจันทร์นั้น

เรากำลังชอบความเหงานี้

อย่างน้อยความเหงาก็ไม่ไปไหน

และมันทำให้เรารู้จักตัวเองดีขึ้น

อย่างน้อยความเหงาก็ทำให้เราได้คุยกับตัวเอง

- underwater, in the flowers, and beyond